Αρωματικά Φυτά(Ρίγανη, Λεβάντα, Χαμομήλι, Φασκόμηλο)

«Τόπος που μυρίζει σπάκα , απ’άκρη σ’άκρη»

3γ2-1

Τα αρωματικά φυτά και τα βότανα που προσφέρει απλόχερα η πετρώδης μανιάτικη γη χαρακτηρίζονται για τη γεύση, το άρωμα και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
Οι μανιάτες «εκμεταλλεύτηκαν» στο έπακρο την πλούσια χλωρίδα του τόπου τους χρησιμοποιώντας τα αρωματικά φυτά για τη βελτίωση και την εξασφάλιση της ποιότητας πολλών τοπικών προϊόντων. Πέρα από το μανιάτικο μέλι, που οφείλει τη ξεχωριστή του όψη και γεύση στο θυμάρι που κυριαρχεί στις πλαγιές των βουνών, οι θησαυροί της φύσης χρησιμοποιήθηκαν και για την παραγωγή ενός χαρακτηριστικού μανιάτικου προϊόντος, του σύγκλινου: Κομμάτια χοιρινού καπνίζονται με χλωρή φασκομηλιά παίρνοντας ένα μοναδικό άρωμα.
Τα αρωματικά φυτά κατέχουν σημαντική θέση στη μανιάτικη κουλτούρα, στη μαγειρική, με τη χρήση τους ως ενισχυτικά γεύσης (ρίγανη, θυμάρι, λεβάντα, κ.α.), αλλά και στη λαϊκή ιατρική (τίλιο, χαμομήλι, φασκομηλιά, κ.α.).